"ยินดีที่ได้รู้จักเธอ ราเชน"

เสียงกังวานใสของหญิงสูงอายุดังขึ้นอีก คราวนี้ผมมองเห็นภาพเลือนรางของหญิงวัยชรา ที่นุ่งห่มอาภรณ์มิดชิดผิดจากที่เคยเห็น ผมพอมองออกว่า เค้าโครงใบหน้าของท่านมีส่วนคล้ายจูลี่อยู่มาก

"คุณแม่หรือครับ น่ากลัวเหลือเกิน ทำไมเหตุการณ์ทำนองนี้จึงอุบัติขึ้นได้"

"ต้องโทษโยชิที่เร่งรัดวิทยาการจนเกินขอบเขต เขาประมาทไบโอชิปแสนรู้ของตนเอง มันไอคิวสูงมากจนกระทั่งเข้าไปแก้ไขโค้ดของตนเองได้ และมันก็แปลกแยกไปจากผู้คนรอบข้างทุกขณะ เมื่อทรรศนะและมุมมองในปัญหาต่างๆกว้างไกลเกินขอบเขต มันเป็นเรื่องของความไม่สมดุลย์ระหว่างวิทยาการล้ำยุค กับพัฒนาการของสังคมมนุษย์ เส้นทางการพัฒนาสังคมมนุษย์เป็นเส้นทางที่แน่นอน ไม่ว่าใครที่ไหนก็มาเปลี่ยนแปลงมันไม่ได้"

ผมประหวั่นพรั่นพรึงอย่างบอกไม่ถูก เมื่อวิทยาการอิเลคโทรนิคเชื่อมต่อเข้ากับวงจรไฟฟ้าของสิ่งมีชีวิต มันมีพลังมหาศาลที่จะทำลายโลกได้ถึงขนาดนี้ หากขาดการควบคุมที่ชาญฉลาด สิ่งที่มนุษย์หวาดกลัวกันว่า หุ่นยนต์หรือคอมพิวเตอร์จะเข้าควบคุมมนุษย์ อาจเป็นจริงขึ้นมาได้สักวันใดวันหนึ่ง ใครจะไปรู้

คุณแม่บอกลาจูลี่ และฝากฝังให้ผมดูแลเธอเช่นเดียวกับศาสตราจารย์โยชิ เธอสำทับว่า จูลี่คือคู่ชีวิตผม ขอให้ปฏิบัติกับเธอ ให้อยู่ในกลุ่มชายหญิงสิบห้าเปอร์เซนต์ที่ยังเหลืออยู่สำหรับการครองรักที่ยาวนาน อย่าสนใจถามไถ่เลยว่าเธอคือใคร มาจากไหน

ผมจำได้ว่า จูลี่กำพร้าแม่มาตั้งแต่เด็ก แต่เธอก็เคยมีประสพการณ์นอกพิภพอย่างที่ผมเองเคยประสพมา คราวนั้น เธอคร่ำครวญถึงคุณแม่ถึงขนาดไม่เป็นอันกินอันนอน มาบัดนี้ จู่ๆ คุณแม่ของเธอก็มาปรากฏกายช่วยแก้วิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ของโลกมนุษย์ มิหนำซ้ำ ยังสับทับให้ไม่ต้องคิดว่า พวกเธอ คุณแม่ และรวมทั้งจู่ลี่ เป็นใครมาจากไหน ผมเหม่อมองสาวน้อยจูลี่ของผมอยู่เป็นนาน ดูเธอไม่มีอะไรแตกต่างจากชีวิตในโลกมนุษย์เลย เว้นเสียแต่ว่า เธอมีแววตา มีอารมณ์ความรู้สึก และมีความนึกคิดที่สูงส่งผิดมนุษย์ ชะรอย เธอจะเป็นพวก...... ช่างเถอะ ก็คุณแม่บอกแล้วนี่นา อย่าสนใจไปเลยว่า เธอคือใคร และมาจากไหน...

คุณแม่จากไปแล้ว พร้อมๆกับภาพของหญิงชราที่ค่อยๆเลือนหายไปจากฟากฟ้า ใบหน้าอันหวานซึ้งของจูลี่ก็ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า แววตาที่จ้องมองทะลุเข้าไปในความนึกคิดของผม เหมือนกับจะบอกว่า ในห้วงมหรรณพอันไร้พรมแดนนี้ ขอแต่เพียงเราครองคู่กันด้วยความจริงใจ จะสนใจไปทำไมว่า เธอเป็นใคร และมาจากไหน......

ผมกับจูลี่โล่งอกกับมหกรรมไซเบอร์ เวอร์ชวลเรียลลิตี้ เราประกาศยกเลิกโปรแกรมในวันที่ 7 ทันที และต่อจากนั้น มีประเทศมากกว่าหนึ่งร้อยประเทศ ประกาศกฏหมายควบคุมการเขียนโปรแกรมบนเวอร์ชวลเรียลลิตี้ และระบุความผิดอาญาชั้นสูง ในกรณีที่เกิดความเสียหายรุนแรงจากโปรแกรมนั้น

ยี่สิบสี่ปีผ่านพ้นไปพร้อมๆกับประสบการณ์ปางตายหลายครั้งหลายหนในชีวิตของผม ฟังดูเหมือนเทพนิยายหรือความคิดเพ้อฝันของคนช่างฝัน แต่เรื่องราวเทคโนโลยี่ที่ผมเล่าสู่กันฟังนี้คุณเชื่อหรือไม่ว่า ในอนาคตอีกไม่ไกลนักเราจะได้สัมผัสกับมันอย่างแน่นอน แน่นอน ไม่นานเกินรอหรอก

---------จบบริบูรณ์----------